Om Kaapverdiaanse muziek te horen terwijl je de foto's bekijkt, is het nuttig om je speakers aan te zetten.

In 2003 werkte ik bij Tenovis (voormalige Robert Bosch Telecom). Een Global telecombedrijf in handen van de Amerikanen. Daar werd mij gevraagd door Armindo om een telefooncentrale te installeren bij zijn oom in Hotel Blue Bell, in Ponta do Sol, op het eiland Santo Antão van Kaapverdië. Ik had net verkering met Petra en vroeg aan de hotelbaas Eugenio Brito de Morais, of ik haar mee kon nemen. Dat was geen probleem. Zo gezegd, zo gedaan. We kwamen erachter dat er geen paracetamolletje te koop was. Je moest daarvoor met een sociale taxi 'alugar' (€ 0,50) naar de volgende gemeente Ribera Grande. Ponta do Sol is de meest noordelijke stad op het eiland Santo Antão en Kaapverdië. Het ligt aan de kust, 4 km ten noordwesten van Ribeira Grande en 20 km ten noorden van de hoofdstad, van het eiland, Porto Novo. Daar aangekomen moesten we bij de plaatselijke apotheek paracetamol kopen, 10 pilletjes voor 695 escudo’s (€ +/- 6,95). Het moet toch niet gekker worden. Voor een flesje bier of cola betaal je hier 50 cent. Dat moet toch anders kunnen, zeiden we tegen elkaar. Om een lang verhaal kort te maken hebben we 2 jaar later in Ponta do Sol een drogisterij geopend. Daans Drugstore®. Omdat we niet als vele 'Ik vertrek" mensen wilden gaan hebben we hier in Nederland eerst Portugese cursus gedaan. In Ponta hebben we een lerares gevonden die ons elke dag kwam onderrichten in het Creool. Immers hier spreekt men Creool of Portugees. Eugenio heeft ons geholpen met vergunningen en aanvragen voor wat betreft stroom, telefoon, etc., George de huisbaas heeft voor ons een toilet en een keukentje/kantoortje laten maken, zodat wij op een verantwoorde manier aan de slag konden met de drogisterij. We hadden echt een hele mooie winkel. Na 2 en een 1/2 jaar bleek dat we de douane niet verder wilde pleasen met overdadig zgn. invoerrechten te betalen. We hebben er een FANTASTISCHE-tijd gehad waar we nog ELKE dag over praten. Armindo Lopez bedankt! Eugenio Brito de Morais en tante, Bedankt.......Oeps, Eugenio we moeten nog afrekenen........!! Hier onder een impressie van de winkel en het openen van de winkel. Vuurwerk, muzikanten, hapjes, drankjes en de burgemeester. De openingsspeech heb ik in het Creool gedaan. Kijk maar naar de transpiratie in mijn polo. Was best wel een tikkie gespannen. Maar alles liep op rolletjes. We hebben de inwoners van Ponta do Sol, veel plezier gebracht, zoals wij ook veel plezier en sympathie van hen mochten ontvangen. Jammer dat het zo gelopen is, maar ach.......stil zitten is niets voor ons.

Bezoekers hebben ook naar deze schilderijen gekeken: